aklimi seveyim. sen tut, sinava hic calismadigin gibi saatini de 13 yerine 14 diye hatirlayip evden 12:30′da cikmayi dusunme gafletinde bulun! kendimi Allah’a havale ediyorum.

dilsuhte, filizz, sothyz, bynzhra ve tombul‘la sinemaya gitmek icin sozlesmistik lakin gerceklesemedi. halbuki ne kadar istemistim cennetin krallarina gitmeyi. telafi amaciyla wonderland‘a gidelim dedik. yedigim chicken chinese fazla geldi. makarna üzerinde; ince doğranmış tavuklar; kırmızı, yeşil biber ve turşuyla sotelenmiş koca bi’ tabak halinde geldi. (niye fotograf makinesi yoktu ki yanimda?) baharatlarin kokusu, yemek gelir gelmez sardi ortaligi. yalniz bi’ kotu yani var ki, cok susatiyor.

milan‘a karşı sempatimim bu kadar doruğa çıkmış olmasının asıl nedeninin, rakiplerinin ingilizler olduğunu söylemeden edemeyeceğim.
evet, büyük hayalkırıklığı…

insan kendine durduk yerde heyecan arar mı? evet, arar. bugun son dersten cikinca n’apacagini bilemeyen dilsuhte, ben, filizz ve tombul okulda bulduğumuz egimli bi’ duvara tirmandik:) evet, aynen oyle! asagidan bize destek veren sothyz ve bynzhra’nın cektigi, filizz’in korkudan saygı durusu pozisyonunda kaldiginin karesi yasanan gerilimi acikliyordu :p

bu kadar aylakliktan sonra meydandaki ‘ogrenci senligine’ goz atip, filizz’le evin yolunu tuttuk. mecidiyekoy’e gitmek icin, icinde 30′ bulunduğumuz 59R’de ‘age of mitology’nin tum detaylarini buyuk harfli, virgullu, noktali cumlelerle yanindaki arkadasina anlatan arkadas; “n’olur onundekilere aci!” demegi cok istedim!

85′e binip, E5 uzerinde seyrederken, ellerindeki biralari sapsal bi’ ifadeyle bize gosteren ya da el sallamayi tercih eden ticari taksi, ozel oto ve servis aracindaki yabanciları gördükten sonra trafik yogunlugunun sebebini bi’ kez daha anlamis olduk.
vakit geldi çattı; milan-liverpool uefa final maçın uzatması oynanıyor. 52. saniyede gelem milan golüyle heyecanlı geçeceğini düşündüğüm karşılaşma beni yanıltmadı. 3

milan golüyle sevinçten uçtuğum maçın ikinci yarısnda liverpool’un 3 gollü cevabı şok olmama yetti. hadi bakalım milan, annemin yüzünü kara çıkarma diyoruz.

bugunluk bu kadar heyecan yeter. biraz da yarinki sinavim icin coursebook’un basinda heyecan yasasam hic de fena olmaz!