birgün mutlaka

dersler bitmiş de finaller başlamış güya! yarın 1. slottaki finalden çıkıp, ek derse girip, akabinde quiz olacak ben değilim. ertesi gün, aynı saate koyulan ps.’lerden birinin saatini değiştirtmek için asistana mail üstüne mail atan da ben değilim zaten.
günün tek tesellisi, yarın finalle teslim etmem gereken ödevi bitirme umudumun olması. finale çalışamayacağız ama o kadar kusur, kadı kızında da bulunur!

(…)
Neriman mütalâasını beyan etmek sırası gelince biraz kızadı ve Fâiz Beyin alâkası arttı.

-Ne düşündüm bilir misiniz? Bütün bu semt, müslümanlar… Bütün şark kedilere benziyor. Garp da köpeklere. Şark miskin, uykucu, lâpacı… Bakın şimdi her taraf uyuyor. Bir de Beyoğluna çıkın… Ortalık mahşer gibi… Herkes ayakta, uyanık… uyurken bile çalışıyorlar, kazanıyorlar, iyi yaşıyorlar.

Fâiz Bey ciddileşti:
-Güzel bulmuşsun, dedi, şarklı tenbel, garplı da çalışkandır. Fakat gel seninle bu muammayı birlikte halledelim. Acaba her oturan adam tenbel, her koşan adam çalışkan mıdır?

Kimi adam vardır ki sabahtan akşama kadar oturur ve düşünür. Onun bir hazine-i efkârı vardır, yani fikir cihetinen zengindir; kimi adam da vardırki sabahtan akşama ayaküstü çalışır, meselâ bir rençper, fakat yaptığı iş dört tuğlayı üstüste koymaktan ibatettir. Evvelki insan tenbel görünür velâkin çalışkandır, diğer insan çalışkan görünür velâkin yaptığı iş sudandır.Zira birisi mavneviyat ile, zihin gayretiyle yapılan iştir; öbürü vücut ile, bedenle yapılan iştir. Maneviyat daima daha âlidir; vücut sefildir. Yapılan işlerin farkı da bundandır.
(…)

peyami safa. fatih-harbiye. ötüken yay., 16.basım (46,47)