birgün mutlaka

insan kendine durduk yerde heyecan arar mı? evet, arar. bugun son dersten cikinca n’apacagini bilemeyen dilsuhte, ben, filizz ve tombul okulda bulduğumuz egimli bi’ duvara tirmandik:) evet, aynen oyle! asagidan bize destek veren sothyz ve bynzhra’nın cektigi, filizz’in korkudan saygı durusu pozisyonunda kaldiginin karesi yasanan gerilimi acikliyordu :p

bu kadar aylakliktan sonra meydandaki ‘ogrenci senligine’ goz atip, filizz’le evin yolunu tuttuk. mecidiyekoy’e gitmek icin, icinde 30′ bulunduğumuz 59R’de ‘age of mitology’nin tum detaylarini buyuk harfli, virgullu, noktali cumlelerle yanindaki arkadasina anlatan arkadas; “n’olur onundekilere aci!” demegi cok istedim!

85′e binip, E5 uzerinde seyrederken, ellerindeki biralari sapsal bi’ ifadeyle bize gosteren ya da el sallamayi tercih eden ticari taksi, ozel oto ve servis aracindaki yabanciları gördükten sonra trafik yogunlugunun sebebini bi’ kez daha anlamis olduk.
vakit geldi çattı; milan-liverpool uefa final maçın uzatması oynanıyor. 52. saniyede gelem milan golüyle heyecanlı geçeceğini düşündüğüm karşılaşma beni yanıltmadı. 3

milan golüyle sevinçten uçtuğum maçın ikinci yarısnda liverpool’un 3 gollü cevabı şok olmama yetti. hadi bakalım milan, annemin yüzünü kara çıkarma diyoruz.

bugunluk bu kadar heyecan yeter. biraz da yarinki sinavim icin coursebook’un basinda heyecan yasasam hic de fena olmaz!

sünkü maceranın sonunu merak edenler şöyle buyursun;
internet kafedeyken bulduğum bi prizle telefonumu şarj edip annemden elektriklerin geldiğinin müjdesini aldığımda ne komşu vardı aklımda, ne de gözyaşı yanaklarımda. Evet, tüm bunları ‘dök içini rahatla’ tadında yazdıktan sonra ‘us payı’na geliyorum.

dün modernization dersinde memduh şevket esendal’ın bir hikayesinde -yanılmıyorsam kısmet kuşu‘nda- karşıma çıkan bu tabir çok hoşuma gitti. us, akıl kelimesinin türkçe versiyonu. böylece ‘akıllı, uslu çocuk’ demenin ne kadar doğru olduğunu anlıyoruz; yeni evlilere ‘mutlu, mesut yuva’ dilemek gibi : )

teşekkür;
zorlu ödev maratonunda, ki hâlâ bitmiş değil, çıldırmak üzereyken elimden tutan; quasileo, nes, zeynep.

hayatımda ikinci kere gitmek zorunda kaldığım bi’ internet cafe’den geliyor bu post. ben de us payımı almış bulunuyorum. elektrikler kesik, dolayısıyla internet erişimim de yok! sanırım hayatımda ilk defa bu kadar çok hisarüstünde olmayı istiyorum!!! birazdan phys 206 ödevimi yollayacağım - 00:00′a kadar yollanmış olmalı- ve yarın teslim etmem gereken diğer bi’ ödevimi tamamlamak üzere elimde laptopum, gözümde yaşlar bi’ komşumuza gitmek üzere yollara düşeceğim.

türkiye’nin temsil edileceği şarkının adını duyunca aklıma hemen bu ibrahim tatlıses şarkısı geldi. bu yüzden bi önyargı oluşmuştu şarkıyı dinlemeden önce. biraz evvel, yarışmadaki canlı performansıyla toplam 2 kere dinlemiş olduğum ‘rimi rimi ley‘ şarkısını ve ortalığı karıştıran şarkıcısını, ilk tecrübeme dayanarak, o kadar da fena bulmadığımı söyleyeceğim. yani; ses zaten yok da,yapılan şovla daha izlenebilir kılınmış sanki. şov bence tam Türkiye’yi yansıtmış, acayip bir arada kalmış ihtiva ediyor. -geçmişini bildiğim için belki deJ- makyaj, kostüm, dans, hatta şarkı bile daha iyi gibi geldi bana, ‘ses’ olmadığını söylediğim arada kaynamasın. J (01:29; 13.sırada kapatmış bulunuyoruz. rakipleri göz önünde bulunduracak olursak, şaşılmaması gereken bi’ durum.)

resim, yorucu bi’ okul bitimi 59R otobüsünde, queen tarafından nokia3230′la çekilmiştir. güzellik hakkında yorum yapmayacağım.

(bu resim msn’den taze taze geldi, ben de çok beğendim; bu kadar ihtimam ondandır. çeken de güzel çekmiş hani :))

günün son haberi şahan’dan geliyor. sonunda izleyebildim ama ‘acaba arkadaşlarım daha mı komikler?’ diye sormaktan da kendimi alamadım. belki de bu bölümü o kadar komik değildir diye kendimi teselli ettim. şansımı haftaya da deneyeceğim.

aa, ama hakkını yemeyeyim; “anne motor baba öküz kızımız tiky oldu üzgünüz” adlı şarkısına bayılmamak mümkün değil. hele sonunda bir kayahan atraksyonu yapmış ki karın kaslarına zarar.

edebiyat öğrencisinin -lütfen, ‘edebiyatçı’ değil- ne işi olur excel’le, logaritma ile demeyin. fen-edebiyat fakültesinde sözel bölüm okuyan öğrencimsilere (en azından ben), en az 2 science elective dayarsanız, onlar da phys 206 alırlarsa, olacağı budur.

farketmemiş olmak kabil değil; ödevi yapamıyorum, bari amme hizmeti yapıp, bonus sevap kazanırım diyerek, moon phase’in altına bir ‘lightyear-parsec converter’ ekledim. afiyet olsun!

finallerin başlamasına bir hafta kalmışken, 3 ödev teslimi ve 2 midterm nereye sığacak hafsalam almış değil. perşembe ve cuma günü, tüm dönem boyunca olmadığı kadar derslerle iştigal ettim, ters tepmese bari!

bu aralar F.D.ye takmış durumdayım, queen sağolsun.

dun gece anneme ‘dersler olmasa okula gitmek ne guzel olurdu’ diye sizlanip durdum.
plot; evde 3 saat boyunca tek bi sayfaya bakilip, calisilamadigi icin, okulda derslere girmeyerek phil112 midterm’une calisilmaktadir.

main characters; bynzehra,filizz, dilsuhte, sothyz, ben kisisi ve gorunmese de tombul’dur.

result; 2. midterm’den de 58 alinarak durum kotarilmistir, darisi finale!

edit: kampuste ders calisildigini gosteren o fotografi kaldirdigim icin tuhaf bi blog oldu.