birgün mutlaka

bi sabahı daha uyanık karşıladım. geldiğim son nokta, kucağımda pc’nin klavyesi, notebooka bi’şeyler yazmaya çalışıyorum ama hiç bi şey çıkmıyor, kızıyorum. neyse ki bi süre için bitti.

kütüphaneye gidip, ödev için gerekli materyali temin eden, sonra da benimle paylaşan filizz, dilsuhte ve sothis’e ve bu saate kadar benimle oturup, ödevimi bitirmek için uğraşan babama çok teşekkür ediyor ve dahî

“Tokuzuncu oldur kim câzûlukdan kim avratlardandur. Avratlar ider veya irenler kim bir kişi câzûlık ideler ve ol kişinin gönlü bu sebepden ötürü meşgûl olur. Düşde cümle şugl-i câzûlık görür. Ve bu düş dahî bâtıldır.” diyorum.