birgün mutlaka

bu kez yaya olarak yollardaydım.

ey yurdumun güzel şoförleri!
bugün, bir kere daha, hepinizi kucaklamak istedim. sakın ha yağmurlu havalarda hızınızı azaltmayın, yanınızda yönünüzde insan mı var bakmayın emi!
ıslattığınız insanın ananız, babanız olabileceğini, eğer onlardan biri olsa, ıslatan insan yavrusuna neler sayacağınızı aklınızın ucundan geçirmeyin!
eğer hız azaltmayı düşünüyorsanız da, illa karşınızdaki yayanın el kol hareketleriyle ‘yavaşla’ işareti yapmasını -ki bu ben oluyorum- bekleyin.

anlayacağınız üzere, istanbul’da seller gidiyor. erzurum’da da kar varmış. diğer illeri ben bilmem, o bilir.

jonquille istanbul‘dan bildirdi.

ps: mart ayında, beni baştan aşağı çamurlara bulayan sevgili taksi şoförü, hâlâ affetmedim seni.