Thursday, August 4th, 2005
genç kadın illa bebeği kucağıma vermek istedi, korktum. minicik, buruşuk, kımıl kımıl bi’şeydi. annesinin dediğine göre kusmasından başka bir tehlikesi yokmuş. biraz agucuk yaptıktan sonra, mızmızlanmaya başlayınca, sağ salim annesine teslim ettim. çok tuhaftı, ufaklık ellerimin arasındayken nasıl tutacağımı, ne hissedeceğimi bilemedim. sanırım kadın da bunu anladı ve ‘annelik ve hissettirdikleri’ üzerine bir konferans verdi, evleneceğim zamanı da belirleyip, anne olduğumda onu hatırlamamı istedi. ‘peki ‘ dediğimde ineceğim yerden bi kaç durak önce inmeyi çoktan göze almıştım.
böylece otobüs anılarıma, üç aylık bebeğini emzirmek isteyen bir anneye yardım ve yataklık etmeyi de ekledim bugün.
uzun bir süre daha kendimi ödevlerime ve sınavlarıma adamayı tercih ediyor, “iyi ki cumartesi günü final ve ödev teslimim var” diyorum.
August 4th, 2005 @ 6:10 pm
Bunların bir boy büyükleri daha tatlı oluyor :) Seninki tamamen talihsizlik olmuş.
Bi de otobüste bebek emziren zihniyete ne diyeyim bilemedim.
August 4th, 2005 @ 7:20 pm
yardım ve yataklık ha, çok güldüm. bu arada, nesi varmış otobüste bebek emzirmenin; emzirmenin mekânına itiraz eden zihniyet de cabasıymış demek; bi gün dünyanın kaderini elime geçirdiğimde (büyüyünce yani), bütün kıtaların her bir milimini bebek emziren annelere tahsis edeceğim :)
August 4th, 2005 @ 8:20 pm
yerinde olmak isterdim doğrusu:) kımıl kımıl minicik bir bebik harika bir şey;-)
August 4th, 2005 @ 9:26 pm
j.cim,
şuncacık bebekden niye usandın ki?
ne şirindir o şimdi…;)
Allah kolaylık versin derslerde, sınavlarda….
August 5th, 2005 @ 3:22 pm
yazık ya karnı acıkmış , napsın yavrucak ….
ben şunu merak ettim kadın bu sıcakta kucağında 3 aylık bebesiyle niçin dışarıya çıkmış otursun kardeşim evinde :) sana söylediyse beni merakta bırakma :))
August 6th, 2005 @ 2:14 am
oturduğu semtte verem savaş bilmemnesi, bi şey olduğu için, başka bir semte gitmek zorunda kaldığı için yollara düşmüş, aşı olayı yani.
mecbur kalmasa otobüste emzirmeye çok hevesli olduğunu sanmıyorum kadının.
ayrıca (fena halde yamulmuyorsam) dinen bile bir sakıncası yok başkalarının yanında emzirmenin. ama etrafındakiler insanlıktan çıkmışsa yapacak bi’şey yok.
August 7th, 2005 @ 3:01 am
“fena halde yamulma” ya bir dur:-)))