şu günler, okuma-yazma melekelerimin hâlâ tatilde olduğu günler. lâkin sayın e “lütfen” demiş.
-sonbaharın ilk yağmurları altında dolaşmak için gece vakti dışarı çıkmak için yanına birini bulamayınca, kollarını camdan çıkarıp birbirleriyle yarışan yağmur tanelerini teninde hissetmek
-gerektiğinde apranax fort’u yanıbaşında bulmak
-bulaşık yıkarken radyoda çıkan şarkıya, köpüklü eldeki alet-edevatı mikrofon niyetine kullanıp, eşlik etmek
-”git kız yanımdan” dedikçe anneyi gıdıklamak
-derse gidecekken yanındakiyle aynı kulaklığı paylaşıp, sadece ’seyretmek’
-”jonquille korkar şimdi bunlardan” diyip, etrafı kedilerden arındırmaya çalışan arkadaşlara sahip olmak
-eve gelirken aldığı dondurmayı unutup, dolabı açınca şaşırmak
-ve elbette; çikolata..
‘küçük mutluluk’ kategorisine girdiğini sandığım, pek de küçük olduklarını düşünmediklerim..
September 5th, 2005 at 6:47 pm
ama bunlar sadece 8 tane j.cim :)
September 5th, 2005 at 6:50 pm
bulaşık yıkarken şarkı söylememek olmaz zaten,temizlenmez çatal,kaşık :)
September 5th, 2005 at 7:08 pm
saymamıştım, aklıma bu kadar geldi.
September 5th, 2005 at 7:16 pm
Yağmur yağarken camdan kolları çıkarmak süperdir ;)
Bir de kar yağınca balkona çıkmak. Eskiden dışarı çıkıp kaymak daha hoş gelirdi ama şimdi kayan çocukları seyretmek de keyif veriyor.
Bak okudukça yeni yeni şeyler çıkıyor :)
September 6th, 2005 at 1:17 pm
Ben de bugünlerde okuduklarımı aklımda tutabilsem daha mutlu olacağım. Bu satırları dün de okudum. Sonra gittim kendi sitem de Jonquille’i bir daha sobeledim. Demek ki ben de mandalina gibi eksik bulmuşum da farkında değilim :)
September 11th, 2005 at 1:13 am
Kuşların Şah’ıdır zaten leylek. 1 ve 7 için :)