haftanın, en az, beş günü sabah akşam, en az, 20 km. kateden biri olarak elbette çok âşinayım istanbul trafiğine. yolda olduğum saatler, hep trafiğin olduğu vakitler diye avutuyordum kendimi. ama baktım ki istanbul’da trafiğin yoğun olmadığı bi vakit kalmamış galiba. trafiğin ‘yoğun olduğu’ ve ‘çok yoğun olduğu’ diye ayırmak lazım heralde.

geçen salı, akşam on buçukta epeyce bi etiler’de trafiğe takılmıştım, bugün de onbirde haliç’ten kağnı modunda geçtim. hangi vakitte yola çıkacağını şaşırıyor insan.

ve withdraw’un müthiş rahatlığı..

özel halk otobüslerinde de cep telefonlarının açık tutulmaması gerektiğini gösteren uyarılar olmasına rağmen, bu yasağın uygulandığına pek şahit olmamıştım, ee şöfor bile konuşursa..
bu yüzden iett otobüslerinde neden bu kadar sorun yapıldığına anlam veremiyordum.
başkaları da anlam verememiş ve icraate geçmiş, sonuç..

annem her ne kadar “maymun etmişler türküyü” dese de, kara değil mi hoşuma gitti benim, eğlencelik bi şarkı olmuş. badem söylemiş.

kendime not: nasılsa ayın 22’sinde, saat 6′da htr sınavı var, çıkışta gidip dinlemek lazım.

ve bayram gelir..

geçen ay ilk dersinde, ders, bölüm, gelecek hakkında ne düşündüğümüzü yazmamızı isteyen hocanın verdiği kağıda ders boyunca resim çizip, kağıdı defterin arasına koyup eve gitmiştim.
bazen yazamıyorum.

dharma ve yeşil hayatımdaki ‘rastgele 20 detay’ı yazmam için beni ebelemiş ancak bi kaç denememden sonra yine yazamadığım bi günde olduğuma karar verdim.

-kitaplarla başım dertte. bi an önce ertelediğim 2 kitabı okumak, şifremi unuttuğum için sipariş veremediğim 5-6 kitabı almam gerekli.
-bi dersi ya tek başıma ya da toplu halde alınmaya karar verdim. zira sınıfta tanığım iki kişi, ece ve filiz olunca birbirine güvenip derse gelmeyen süper bi üçlü oluşturmamak mümkün değil.
-itunes’u seviyorum.
-sıcak yerlere göç etmek istiyorum.
-şu sıralar okulda aylak aylak dolaşmak pek hoşuma gidiyor.
-msn iconlarını sevmiyorum.
-başladığım kursları yarım bırakmak hiç hoş değil.
-fazlaca ‘filan, falan’ kelimelerini kullanır oldum. rahatsız edici bence.
-bazen yürürken aklıma komik bi şey geliyor, sokakta kendi kendine gülen bi tip olmamak adına kendimi zorluyorum gülmemek için. o zaman surat ifadem nasıl oluyor merak ediyorum.
-artık pişman olacağım şeyler yapmak istemiyorum.
-evde yalnız olmaya bayılıyorum. ama yalnız alışveriş yapmaktan, dışarda yemek yemekten, gezmekten hoşlanmıyorum.
-bugün okula gittim, meğerse hoca dersi iptal etmiş. insan bi mail atmaz mı? çok kızıyorum.
-vaktim yok, burda bitirmek zorunda kalıyorum.

sevgili yeşil,
mail de güzel bi olay ;)