kendinden menkul

yağmurdan başkasının sesi çıkmadı bugün. okula gittim geldim hep aynı, hiç sabah olmadı bugün. hep karanlık hep karanlık.

erken kalkıp güzel bi kahvaltı ettim haftalar sonra, güzel olsun bugün dedim. emrûzhubvekâşengest. yağmurun inadına okula gittim, kendi inadımdan şemsiye edinmedim. olsaydı eğer bi şemsiyem, onu bugün yanıma alacaktım. alsaydım eğer, ders çıkışı kantinde oyalandıktan sonra elimde çayımla okulda çıkarken bardağın içine damlalar inmeyecekti şıp şıp.

sessizdi her şey bugün. yemek yerken, her zamanki gibi, kediler doluştu etrafıma. her zamanki gibi değil, çığlıkısız, sessizdim bugün.

hem sonra, sakindi her şey. yerdeki su birinkintileri ıslatmadı bugün. sakindim ben bile. ne istanbul trafiğine, ne sırılsıklam kapşonuma, ne de eve gelişimin üç saate yakın sürmesine yakındım.

kapattım bi günün kapısını daha. vemenderiotagbâzest.