uzuun uzuun zamandır yeni bir şeyler dinlemiyorum. hatta neredeyse hiçbir şey dinlemiyorum. neredeysenin hakkını verip son zamanlarda en çok dinlediğim beş şarkıdan birini iliştiriyorum;

orhan gencebay-sendin

ben bu amcayı çok yeni tanıdım, bu şarkısıyla. çok da sevdim. başka hiçbir şarkısını dinlemedim, meraktayım.

* * *

kıskanılası butonları olmasına rağmen cici bir kız mehlika. bir gün o butonları bozmamın akabinde nihahaha diye kahkaha atıcam, haberi yok. yazık.

bu ayın çok başlarında herhangi bir gün tutku’nun herhangi bir yazısının yanaklarımı hafifçe kızartarak gülümseten bir kısmına denk geldim. ve öyle naziğim ki ayh şekerim, o senin altı çizilesiliğinden diye saçma bir kelime öbeği bile kurup söyleyemedim.

* * *

    kış…

…dışarıda koşturup soğuktan donmak değilse kalın bir şeylere sarılıp miskinlik yapmaktır.

camın kenarına oturup içilen kahvenin dumanından gözlüğün camını buğulandırmak değilse karda yürümekten uyuşmuş, tutmaz ayakları kalorifer peteğinde ısıtmaktır.

o da değilse, mutlaka karanlık bir güne uyanıp akşamın ne zaman olduğunu anlayamamaktır.

bu kış tüm kış tanımlarımı yalancı çıkardı, benim işim bitti diyip ununu eledi.

şimdi o fikrini değiştiredursun, ben kış uykusuna yatayım. hem kim bilir, belki böylece anlamsız bir şekilde düşük gelen notlarım beni peşlerinden koşturmaktan vazgeçip düzelir, ben de üstümdeki yorgunluğu atarım; beş senelik okulumdaki son dönemim başlar, heyecanlanırım.