aylardır bir koşturmacadır sürüyor. bir de bu telâşeye kavurucu hava, şehrin karmaşası, mezuniyet, dostların düğün-dernekleri eşlik edince ortadan kaybolmak istiyorum. yeni arkadaş grubum tezgahtarlardan, mağaza sahiplerinden oluşuyor. oysaki onlarla vakit geçirmek yerine buzlu aystiler yuvarlamak isterdim başkalarıyla.

şimdi tüm bunları bir kenara koyup, yarına hazırlamam gereken ‘çok güzel bir annenin çok çirkin bir kızı vardır’ konulu öykümün başına oturmak istiyorum. ama öyküden on beş koypa yapıp sınıftaki herkese dağıtmak istemiyorum. bundan hoşlanmam fakat uykuyu severim. uykusuzum. yorgunum.