birgün mutlaka

bilgisayarın başında uyuyakalmak fena bir şey. iki gündür böyle uyuyakalıp tekrar uyanıp tekrar uyuyorum. bu sefer gök gürültüsüyle uyandım sanırım. kalan iki parça bulaşığı yıkamak için mutfağa sürünmeden evvel annemi kontrol ettim. radyoyu da açık bırakmışım, pinhani’yi dinledikten sonra pabucunu dama attığım bir grup ben hem kalp hem bedenim diyordu. tencereyle tavayı kaldırınca camı açtım, sadece bir köpek vardı canlı, bir de ben. yağmur yağıyordu çokça, çok da güzeldi kerata. ben de çıkardım tokamı, ıslandılar hep. bi de dua ettim annem artık iyi olsun diye. köpek kuyruğunu sallayarak gitti. bekledim biraz daha, geri gelmedi. topladım ıslak saçlarımı, kapadım camı.

uyumasak da puf olsak ya.