pufOctober 24th, 2007 @ 6:28 pm
bilgisayarın başında uyuyakalmak fena bir şey. iki gündür böyle uyuyakalıp tekrar uyanıp tekrar uyuyorum. bu sefer gök gürültüsüyle uyandım sanırım. kalan iki parça bulaşığı yıkamak için mutfağa sürünmeden evvel annemi kontrol ettim. radyoyu da açık bırakmışım, pinhani’yi dinledikten sonra pabucunu dama attığım bir grup ben hem kalp hem bedenim diyordu. tencereyle tavayı kaldırınca camı açtım, sadece bir köpek vardı canlı, bir de ben. yağmur yağıyordu çokça, çok da güzeldi kerata. ben de çıkardım tokamı, ıslandılar hep. bi de dua ettim annem artık iyi olsun diye. köpek kuyruğunu sallayarak gitti. bekledim biraz daha, geri gelmedi. topladım ıslak saçlarımı, kapadım camı.
uyumasak da puf olsak ya.
bq
hepatit ze
said,
October 25, 2007 at 12:04 am
bazen uf bile olabiliyoruz. uyumayıp.
sac
said,
October 25, 2007 at 12:05 am
“pabucunu dama attığım bir grup ben hem kalp hem bedenim diyordu”
neden?
neden diyordu şeklinde anlama ama soruyu
neden dama attın demek istiyorum : )
jonquille
said,
October 25, 2007 at 3:33 am
sizin günleriniz de çok kötü geçiyor mu, yoksa sadece benimkiler mi öyle. çok bunaldım, of.
bi çay koysana sacid, istersen ben hem kalp hem bedenim bile dinleriz.
sedef kaplan
said,
October 25, 2007 at 8:15 am
sen parla ben döneyim desin şarkı, bi de kötü geçmesin, seninkisi, benimkisi, herkesinkisi.
sac
said,
October 25, 2007 at 8:17 am
sırf ben istediğim için olmaz
sen de istemelisin
içinden gelmeli
jonquille
said,
October 25, 2007 at 4:14 pm
içimden küfretmek bile gelmiyor sacidu, öyle diyeyim :) ama sen yine de çay koy, şıp deyip damlasın.
amin diyelim sedef. bir de, şarkı sen parla ben döneyim derse, dama attığımız pabucu alır, koynumuza sokar saklarız. onu pek severiz zira.
dilsuhte
said,
November 1, 2007 at 4:30 am
seni seviyorum bet : )
Allah yardımcınız olsun, anneye acil şifalar.
bazen puf olmanın bile zor geliyor. yoğunluktan canının sıkılmasını bile özleyebiliyosun fln.
öperim.
jonquille
said,
November 1, 2007 at 6:32 am
kınasına beş kala, hâlâ, blog gezip yorum yazan tek insan sensin galiba.
ben de seni seviyorum zeynep.
erol
said,
November 1, 2007 at 9:33 am
geçmiş olsun annen için, inşallah iyi olur. kuyruğunu sallayan köpek de belki bir şeyler yazmak istemiştir ama bu olmaz işte, küçük bi kare. puf.
jonquille
said,
November 3, 2007 at 3:50 am
puf, ya.
geçmiş olmasını diliyorsun ya, ne güzel.
yoldan gecen
said,
November 7, 2007 at 3:49 am
Tevafuklar silsilesi sonucu kendimi bu blogda buldum. Hissettiklerinizi birazcikda olsa anladigimi dusunuyorum, Geceler biter hep sabah olur derdi fikret.. Suan anladigim sey ise tek marifet Narinda hos Lutfunda diyebilmekte.. Hastaliklar gunahlara keffaret imis, bize dusen sabr.. Hayirlisi icin dua ediniz, Rabbim Eş-Şafi ismiyle muamele buyursun insallah
jonquille
said,
November 13, 2007 at 1:17 pm
teşekkürler.
ze(t)us
said,
November 14, 2007 at 11:13 am
bu da geçer ya hu :)
sevinelim
yazının yarısında tam camı açarken yazar, okur olarak açık camdan gelen yağmur sesine döndüm, akşam annanede kalınacak ve annaneye giderken yağmurda biraz yürünecek ya onu düşündüm, dua gibi değil ama yağmur birazcık dinsin diye geçirdim içimden, yürümek tam sarsın, tadından yenmesin, sonra yazıya döndüm vay yağmur orada mıydın :)
şimdi farkettim de pek my mature and responsible reply gibi olmamış bu jonkil. affet :)
acil şifa dilerim kardeşim, damdaki pabucun da dediği gibi:
“arayanlar hiçbir yerde, inananlar dualarda buldular”
jonquille
said,
November 20, 2007 at 1:38 pm
oov, kadim dost zeus,
senin tıkırdattığın şu birkaç harfi görünce nasıl sevindim anlatamam. hem biliyor musun, bilokunu aldım, bizim salonun baş köşesine astım. sabah akşam tesbih ediyorum.
sağol kardeşim, sağ ol, iyi ol.