içi geçmiş tasvirlerin hiçbirini atlamadan, içim çekile çekile bir çalıkuşu okuyasım var ki sorma.

uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu

“ve gâil agabeg buyırdı; sağ koman şol madagaskâr yerlisüñü.”

M.S. 16.yy

valide yemeğe çağırınca seslendim; biraz işim var. bi de baktım soluğu yanımda almış, andreas’la mı konuşuyorsun yine, dedi. anlattım; ondan on yaş küçük dayısı bir mesaj atmış, düğünlerde ’sıra size geldi’ diyen yaşlılardan bıkıtysanız, siz de aynı şeyi cenazelerde onlara söyleyin demiş. andre de pek sinirlenmiş haliyle, dedim ve kısaca andre’nin ailesinin evlilik konusunda yaptığı baskıdan bahsettim. (andre-37) annem, önce mesajı ayıpladı. bir müddet düşündükten sonra, acaba çocuğa bir kız mı bulsak, sevaptır, dedi. yavaşça doğruldum, annemin koluna girdim, havuçlu pilav yapması için sabah doğradığım onca havuca, kaç soğan doğradığını filan sordum. odadan çıktık, masaya oturduk. bir gün daha böyle bitti.

havuçlu pilav sadece osmanlıca öğrenenmeye başlayanlara okutulan basit bir okuma parçası değil, aynı zamanda pek leziz bir taamdır.