çoğunlukla akşamları, şişhane’den unkapanı’na doğru ilerlerken oluyor; virgüllerin, kelimelerin yerlerini tekrar tekrar kontrol edip ezberliyorum tüm cümleleri. bu sefer olucak!, diyerek akşam şarkımı dinlemeye koyuluyorum sonra. derken apartman kapısını açıyor buluyorum kendimi, işte tam orada, anahtar kilidin içinde çıkırt ederken, uzun zamandır kilit altında tutmuşum gibi uçuyor hepsi.