birgün mutlaka

kaçtır spam kutumu bile kontrol edip duruyorum.
belki biri mail atmıştır, belki o da yolunu şaşırmıştır, belki, yanlışlıkla spam kutusuna.. ?

belki düşünmeden yatsam uyurum.

kapıda, HOMECOMING’O8 yazan kocaman vinil afişi görünce insan bir tuhaf hissediyor kendini ister istemez.

köpeğini bile özlemişim okulumun.

çok yorgundum, çok sıkılmıştım.

evde kaygısızca bir gün geçirmeyi, sohbet ederken kayıtsızca gülebilmeyi özlüyordum.

‘çat’a ‘çut’a uynanam aslında. fakat çeşitli slow şarkılardan müteşekkil bir ergen playlisti gecenin bir yarısı uyandırabiliyor. öte yandan, odalarda dolaştıkça tepemde tin tin eden bu seste, sesin sahipleri güzelce uyuyabiliyor. en azından ben bu ihtimale, ilkel yöntemlerle geliştirdiğim uyarı mekanizmasını iplememiş olabileceklerinden çok sevgi besliyorum.

uykum geliyor, uyuyamıyorum.

ayağımı burkuyorum, canım yanıyor.