birgün mutlaka

aklımca paza günümü sakin, huzurlu bi şekilde evde geçirecektim, hem zaten hava da sıcaktı. gafletle cnnturk’ü açana dek her şey yolunda gidiyordu. dün williams kardeşlerin keyifli final karşılaşmasından annem de memnun kaldığı için kanalı değiştirmeyip ikinci setten itibaren maçı (nadal, federer’e karşı) izlemeye koyulduk, koyulmaz olaydık. beynimde hâlâ top sesleri ve nadal’ın “hiiiiiiiah”ları yankılanıyor, üstüne üstlük beş saatimizin de heba olması cabası.

kazandığına inanamayan nadal önce kendini yere atıp, sonra anne-babasının yanına gitmek için tribünlere tırmankırken, biz de müsabaka boyunca, hadi nadal!, dememize rağmen, genç raketi boşverip maçın sona ermesini kutladık.
genelde tin tin ilerleyen maçlardan dolayı tenisi takip etmeyen ben, artık herhangi bir spor müsabakası izlememe kararı aldım, ?. euro 2008′den yeni çıkmış bünyem çetin karşılaşmalara, saatler süren beraberlikleri kaldırmaya -keyif ızdırabı çekmeye, niyetli değil.

her şeye rağmen, federer çok karizmatik be blog!