kendinden menkul

eğer az sonra izmit’e gitmek için yola çıkacak olmasaydım, bugün bayrampaşa cezaevine gidecektim. niyetim panaromik istanbul fotoğrafları sergisini görmekten çok boşaltılmış cezaevini gezmekti. neyseki 6 ağustos’a kadar vaktim var.

az önce “yazık ki sevgilim temmuz’un bitmesine çok az kaldı, eyvah” diye üzülürken farkettim, bugün iki sene dolmuş buraya taşındığıma. blogspotu da sayarsak dördüncü senede seyrediyorum.
dört (05-06-07-08) yılın temmuz arşivine göz gezdirdim. gittikçe üzülmekten korkan, bu yüzden de daha umursamaz biri olmaya çalıştığıma kanaat getirdim.

–

* haydi gel içelim-yüksek sadakat