kendinden menkul

cumartesi günü izmit otobüsünde yanında oturduğum kadın biraz huzursuzdu galiba. ikide bir ayağa kalkıp durdu, çantasını karıştırıp karıştırıp hiçbir şey bulamadı, yerlere falan baktı, perdeyi kapattı, açtı, kapattı derken dikkatimi başka tarafa çekecek bir şeyler aramaya koyuldum. fazla geçmeden radyoda bu şarkıya rast geldim, bi yerlerden bulabilmek için sözlerini not ettim.

az evvel aklıma gelip de vidyosunu izlemeye koyulduğum linki sacid’e yolladım. ama onun “bende var bu şarkı”, benim de “aa yollasana” demem tüm bu yazdıklarımdan çok daha kısa sürdü.

aslında, muavin “vilayette inecek kalmasın” diyene kadar, şarkının ilk mısralarından itibaren kendimi sıcak, biraz rüzgarlı, boş, uçsuz bucaksız bir tarlada bisiklete bindiğimden şarkının melodisi dışında zihnimde pek bir şey aklımda kalmamış -olsun.