kendinden menkul

güvercinlerin mutfağımıza tarifsiz bir muhabbeti var.
daha önceleri de uzun aralıklarda birkaç daha başımıza gelen güvercinlerin mutfak penceresinden içeri dalıp her tarafı birbirine katma eğlencesi son bir haftadır haddini aşmış durumda.

sadece bugün bile iki kez onları dışarı çıkardım. hatta az evvel biri canına iyice susamış olacak ki salona girdi, elimde yastıklarla zor çıkarttım. aslında bu kadar kızmama gerek yoktu, eğer mutfaktaki sulu kuş pisliklerini görmeseydim. ne güneşlik kalmış, ne kanepe, ne halı, ne masaörtüsü..

elime bir sapan alıp pencereye pusu kurmak geçiyor içimden.