kendinden menkul

nihayet alacağım dizüstü modelinde karar kıldım ama bi türlü alamıyorum.

toshibashop’ta 1800 lira olan makineyi başka bi yerde kampanya dahilinde 1450′ye buldum. tam alacakken, bi de baktım, aynı alet istanbulbilişim’de 1070 lira. biraz nette araştırm yapınca, ib’in toshiba garantisi vermediğini, sattıkları ürünler için firmanın kendisinin garanti verdiğini okudum. sonra ib’i aradım. konuştuğum bey, daha ben sormadan, internette garantiyle ilgili dedikodular çıktığını ama bunların aslının olmadığını falan söyledi ama yine de pek tatmin olmuş değilim. bugün mecidiyeköy’deki showroomlarına gitmeyi düşünüyorum. yine de ib’den alışveriş yapmış birinden garanti meselesini dinlemeyi tercih ederim :)

güvercinlerin mutfağımıza tarifsiz bir muhabbeti var.
daha önceleri de uzun aralıklarda birkaç daha başımıza gelen güvercinlerin mutfak penceresinden içeri dalıp her tarafı birbirine katma eğlencesi son bir haftadır haddini aşmış durumda.

sadece bugün bile iki kez onları dışarı çıkardım. hatta az evvel biri canına iyice susamış olacak ki salona girdi, elimde yastıklarla zor çıkarttım. aslında bu kadar kızmama gerek yoktu, eğer mutfaktaki sulu kuş pisliklerini görmeseydim. ne güneşlik kalmış, ne kanepe, ne halı, ne masaörtüsü..

elime bir sapan alıp pencereye pusu kurmak geçiyor içimden.

passive’le vedalaştık. sonra en kral kuzenimle banu’ya el salladım. eve geldim, birazdan kardeşimi göndereceğim. annem ve meysa’yı dün yolladım, abimler çoktaan gidip geldi bile.

ben buradayım. biri gitse de gelse de hep burada. biri mi karşılanacak, yoksa yolcu mu edilecek? ben varım ya işte. hep burada. yerimde.