kaçtır spam kutumu bile kontrol edip duruyorum.
belki biri mail atmıştır, belki o da yolunu şaşırmıştır, belki, yanlışlıkla spam kutusuna.. ?

belki düşünmeden yatsam uyurum.

kapıda, HOMECOMING’O8 yazan kocaman vinil afişi görünce insan bir tuhaf hissediyor kendini ister istemez.

köpeğini bile özlemişim okulumun.

çok yorgundum, çok sıkılmıştım.

evde kaygısızca bir gün geçirmeyi, sohbet ederken kayıtsızca gülebilmeyi özlüyordum.

‘çat’a ‘çut’a uynanam aslında. fakat çeşitli slow şarkılardan müteşekkil bir ergen playlisti gecenin bir yarısı uyandırabiliyor. öte yandan, odalarda dolaştıkça tepemde tin tin eden bu seste, sesin sahipleri güzelce uyuyabiliyor. en azından ben bu ihtimale, ilkel yöntemlerle geliştirdiğim uyarı mekanizmasını iplememiş olabileceklerinden çok sevgi besliyorum.

uykum geliyor, uyuyamıyorum.

ayağımı burkuyorum, canım yanıyor.

birkaç ay önce çok açım deyince atlayıp gelmiştin ya patron, kokoreç yemiştik. önünden geçerken bugün yine içeri girdim, sen söylemeden artık dumansız olan arka tarafa geçtim, usulca yemeğimi yedim, evvelce itiraz ettiğim her şey için sana hak verdim.

çok çok dua ediyoruz, çabuk iyileş patron, hadi.

countin’ *flowers on the wall, that don’t bother me at all
playin’ solitaire ’til dawn, with a deck of 51
smokin’ cigarettes and watchin’ captain kangaroo

now don’t tell me
i’ve nothin’ to do

hani şöyle uzun oturup da biriyle kanlı canlı sohbet edeyim diyecek olsam, sivrisinekten az büyük, kara sinek bozması canlıdan başka bir şey yok etrafımda. o da bilgisayar ekranını daha cazip buldu, son 3,5 saattir elime sadece iki kez dokundu.